De pad en de goudvis

In de late middagzon glinsterde het water in de vijver. Op de rand van de vijver, helemaal verstopt onder de bladeren, zit een dikke lelijke pad. Bruin, dik en vol met onaanzienlijke pukkels. In het water zwemt de goudvis en kijkt naar de pad op de oever. 'Joehoeee roept de goudvis, zie je wel hoe mooi ik ben? Ik glinster helemaal in de zon van pracht' Om zijn woorden kracht bij te zetten zwaait hij nog eens zwierig met zijn mooie lange staart. De pad zegt:'......' Nou, niks dus. Hij kijkt angstig omhoog.

'Ik begrijp wel hoor waarom je niks zegt' bubbelt de goudvis. Jij bent een pad, je lijkt wel een beetje op een bruine kikker maar zelfs dié is nog mooier; ik snap wel dat je stil bent. Moet je mij eens zien: ik dans door het water en door de zon lijk ik wel van echt goud gemaakt. Ik ben waarlijk een goudvis!' Vind je mij niet ook prachtig?'

De pad zegt nog steeds niks en zit onbeweeglijk op de oever.

'Zeg toch eens wat!', roept de goudvis ongeduldig, zwiepend met zijn staart.

Maar dan, dan verdwijnt hij in de snavel van de ooievaar.

'Dag' zegt de pad.

vragen voor bij het verhaal:

- wat denk je dat de goudvis wilde horen?

- denk je dat hij heeft gezien dat de pad angstig was?

- hoe kwam dat?

- het liep niet goed af....hoe kwam dat nou?

- wat vind je van dit verhaal?

bron: filosoferen met kindern-Nel de Theije-Avontuur & Leo Kaniok

Wat is geluk

Omdat het geluk een herinnering is

bestaat het geluk omdat tevens

het omgekeerde het geval is,

ik bedoel dit: omdat het geluk ons

herinnert aan het geluk achtervolgt het

ons en daarom ontvluchten wij het

en omgekeerd, ik bedoel dit: dat wij

het geluk zoeken omdat het zich

verbergt in onze herinnering en

omgekeerd, ik bedoel dit: het geluk

moet ergens en ooit zijn omdat wij dit

ons herinneren en dit ons herinnert

Rutger Kopland, uit ‘Geluk is gevaarlijk’.

Iedereen een geweldig 2012 gewenst!!

Transformatie

Yoga gaat over transformatie en bevrijding. Heel veel mensen die aan yoga doen concentreren zich op het transformationele aspect van yoga. Vooral in de zin van als we nou maar dit of dat zouden kunnen dan … of misschien gaan de gedachten meer over je lijf, hoe je er uit ziet en probeer je daar een transformatie te bewerkstelligen om meer te voldoen aan een ideaalbeeld. Ideaal van jezelf? Of van de maatschappij?

Yoga leeft bij de gratie dat je precies goed bent zoals je NU bent. De transformatie komt niet door slankere billen of buik en ook niet door leniger ledematen. De transformatie begint bij hoe we onszelf bekijken en dan niet door de ogen van de maatschappij maar door met onze eigen liefdevolle blik. Bevrijd jezelf van de dictatuur. Dit proces begint op de mat en zo stilletjes aan als je meer en meer yoga aan je leven toevoegt begint het door te sijpelen naar je dagelijkse leven. We leren onszelf kennen zonder oordeel.

Neem je voor om in deze week een glimlach te zoeken in dat wat je doet op de mat. Dat betekent niet dat je alleen de oefeningen kiest die er voor zorgen dat je een goed gevoel krijgt of dat je de oefeningen neemt waar je heel erg goed in bent. Dat is niet waar het om gaat. De kunst is om de glimlach te kunnen vinden in de dingen die je misschien moeilijk vind. En dit dan niet alleen op de mat maar vooral ook in het dagelijks leven. Probeer het eens om het stukje van je lichaam waar je het minst van houdt de leiding te geven in het oefenen, of in de dag. Waar kan je loslaten? Waar voel je het stromen van de prana? Wat heeft dit lichaamsdeel jou te vertellen als het je wat kon zeggen? Voel de glimlach opborrelen en geniet er van.

In mijn zomervakantie keek ik uit over een Frans glooiend frisgroen weiland. Achter mijn tent begon het bos met de ruisende bomen. Elke ochtend kwamen de honingbruine koeien naar beneden gewaggeld om vlak voor mijn neus eerst te grazen en daarna al liggend in de Franse Soleil rustig en vol aandacht alles wat ze gegeten hadden te herkauwen. Wat een rust! Wat een voorbeeld.

Tot mij kwamen de meest kleurrijke dromen 's nachts, die zo levendig waren zoals nog nooit. Elke avond ging ik naar bed en dacht wat zal het vannacht zijn? Ik verheugde mij er echt op. Overdag was ik in deze omgeving in staat de meest heldere ideeën te produceren. Er waren geen mitsen en maren, zo ging het gebeuren, ik zag het krachtig verschijnen voor mijn geestesoog. Van alles heb ik in deze vakantie bedacht. Hoe mijn professionele carrière er uit moet gaan zien, wat ik door dag en tijd anders wil doen met het gezin, hoe ik nog meer een rol kan spelen voor mijn familie en wat ik nou echt belangrijk vind voor de andere helft van mijn leven. Een kleine midlifecrisisvakantie zeg maar ;-).

Waarom ik dit vertel is volgend: het was zo fijn om zo 'los' van alles te zijn. Los en toch ook heel verbonden met de kern. Dat is wat ik vast wil houden en door wil geven. Door rust te nemen kom je op ongekende plaatsen in je gevoel en daarmee ook in je bewustzijn. Mijn wens is dat door te geven in de yogalessen van van 't najaar. Daar wil ik mij voor inspannen!

Namasté

Saskia